General

[Chapter72]TAGS 6 Imags + I think

posted on 02 Oct 2008 19:18 by nutipnarak in General
 
 
ภาพถ่ายบริเวณลานจอดเครื่องบิน (ลิบๆเลย) 
สัญญากับคุณเพื่อนไว้ว่าจะถ่ายภาพตอนเช็ดเครื่องบินกลับไปฝาก
แต่ก็คงไม่ได้ถ่าย เพราะทำเรื่องขอบัตรเข้าลานจอด 2 รอบ ก็ถูกตีกลับ -_-"
งั้นเอารูปนี้ไปแทนก่อนหละกันน๊าา -_-"
 
 
 
 
 
Notebook นู๋เลยต้องส่งเข้าอู๋เป็นการชั่วคราว
 
 
แอบแกะเจ้าตัวเล็ก แต่ก็แกะได้แค่นี้ อิอิ 
 
 ++++++++++
 
เก็บภาพความเร็ว Internet ที่ให้บริการ ณ อาคารผู้โดยสารสนามบินสุวรรณภูมิ (อย่างเร็ว)
Drowload speet  56487 kbps   Upload Speet 64399 kbps
 
 ค่าบริการ 2 นาที = 1 บาท (หยอดเหรียญ)
 1 ชม. = 30 บาท
 
นี่ถ้าได้ไปตั้งไว้ที่บ้านซักเครื่อง โหลดบิทกระจาย 5555
 
 
ปิดท้ายด้วยภาพวันนี้ ม๊อบ Taxi ปิดสนามบิน (ขาออก) 
 

[Chapter71]TAGS-5 คิดถึงบ้าน

posted on 16 Sep 2008 20:05 by nutipnarak in General

นับถอยหลัง 91 วัน ฝึกงาน…
วันนี้มีงานสนุกๆให้ทำ เพราะได้ไปที่สนามบินดอนเมือง อิอิ (นู๋ทิพย์ได้ไปเที่ยวแย้ว)
ทำงานเสร็จก่อนเวลา พี่ๆใจดีเลยพาไปเดินซื้อขนมที่เจ๊เล้ง ได้ขนมติดไม้ติดมือเพียบ
ตอนนี้นู๋ทิพย์กำลังสนุกกับงาน IT Support อิอิ
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ฝนที่นี่ตกทุกวันเลย ทำให้นึกถึงเวลาใกล้ๆสอบที่วลัยลักษณ์
เวลาฝนตก เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากมาย ไปเดินตลาดก็ไม่ได้ จะทำอะไรก็ไม่ได้
และที่สำคัญอากาศแบบนี้เหมาะสำหรับการ “นอน”  นั่นเอง
ฝนตกทั้งวัน ทั้งคืน จนไม่อยากตื่นนอนเลย วันนี้นู๋ทิพย์เลยตื่นสายซะเลย
ตอนนี้การฝึกงานใกล้จะลงตัว (หรือเปล่า ?) เพราะได้ทำงานในสิ่งที่ไม่น่าเบื่อ
ไม่ต้องไปทะเลาะกับ word อิอิ

ตอนนี้ระยะทางระหว่างรอยยิ้มของฮ่องเต้กับฮองเอา ใกล้เข้ามาทีละนิดๆ อีก 91 วัน
นู๋ทิพย์ก็จะเดินถึงฝั่งซะที
ระยะเวลา 3 ปี ที่พยายามมา และอีก 3 เดือนที่ต้องพยายามต่อไปอีกนิดก็ใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว
โย่วว นู๋ทิพย์สู้ๆ นู๋ทิพย์สู้ตาย อิอิ (นู๋ทิพย์ v.เพี้ยน)

 

เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน
ดอกหาง นกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็มฟากสวรรค์
คนเดินผ่าน ไปมากัน
เขาด้นดั้น หาสิ่งใด

ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ
จะแย่งซื้อ ได้ที่ไหน
อย่างที่โก้ หรูหรา ราคาเท่าใด
จะให้พ่อ ขายนา มาแลกเอา

ฉันมา ฉันเห็น ฉันแพ้
ยินแต่ เสียงด่า ว่าโง่เง่า
เพลงที่นี่ ไม่หวาน เหมือนบ้านเรา
ใครไม่เข้า ถึงพอ เขาเยาะเย้ย

นี่จะให้ อะไร กันบ้างไหม
มหาวิทยาลัย ใหญ่โตเหวย
แม้นท่าน มิอาจให้ อะไรเลย
วานนิ่งเฉย อย่าบ่นอย่าโวยวาย

ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว


มืดจริงหนอ สถาบัน อันกว้างขวาง
ปล่อยฉัน อ้างว้าง ขับเคี่ยว
เดินหา ซื้อปัญญา จนหน้าเซียว
เทียวมา เทียวไป ไม่รู้วัน

ดอกหางนกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็ม ฟากสวรรค์
เกินพอ ให้เจ้าแบ่งปัน
จงเก็บกัน อย่าเดิน ผ่านเลยไป